Strona główna    Prześlij do znajomego    Forum dyskusyjne    Pobierz banner    Kontakt
 
 
 
MAŁE DZIECKO
 
RADY I PORADY
 
PRZEDSZKOLE
 
KĄCIK NAUCZYCIELSKI
 
Internet
      Access denied for user 'trzyxwu_6'@'%' to database 'trzyxwu_6'No database selected
 

>> Kącik nauczycielski >> Bieżące artykuły i aktualności >> Renesans pedagogiki Marii Montessori 

Renesans pedagogiki Marii Montessori

„Postać Marii Montessori (1870–1952) wzbudza we współczesnym nauczycielu-wychowawcy różnorodne skojarzenia. „Metoda Montessori”, „nowoczesna koncepcja wychowania przedszkolnego z początku XX stulecia”, „kształcenie zmysłów jako cel wychowania”, swoboda w wychowaniu – wyrazem naturalizmu pedagogicznego” – to bardzo częste, pierwsze wypowiadane opinie o M. Montessori” (M. Miksza).

Maria Montessori stworzyła metodę, która po dziś dzień „święci triumfy”. Celem wychowania było wszechstronne kształcenie zmysłów oraz swoboda w wychowaniu. Wychowanie to nie zamknięty etap. Jest to długa droga, która ma na celu biologiczny i społeczny rozwój dziecka. W sensie biologicznym chodzi o wspieranie naturalnego rozwoju jednostki, a w społecznym o przygotowanie jej w szerszym znaczeniu do życia w społeczeństwie.

Pedagogika M. Montessori jest bezpośrednio skierowana na dziecko, jego potrzeby, na jego spontaniczność, aktywność, samostanowienie oraz dążenie do niezależności od dorosłych. Ważną rolę w rozwoju dziecka odgrywa „urządzenie otoczenia”, w którym dziecko przebywa. Chodzi o to, aby pomieszczenia były estetyczne, funkcjonalne do nauki i zabawy. Należy w nich stworzyć odpowiedni „klimat” do dobrego samopoczucia. Każdemu dziecku należy zapewnić kawałek ławki, szafki, półki czy stolika, gdyż każde potrzebuje „swojego terytorium”. Innym warunkiem w rozwoju jest materiał dydaktyczny, który ma służyć rozwojowi narządów zmysłu i ćwiczeniu mięśni.

Wspólnie z E. Seguinem oraz na podstawie prac I. M. Itarda, M. Montessori stworzyła szereg pomocy do kształcenia dzieci. Podzieliła je na pomoce do praktycznych ćwiczeń dnia codziennego, do kształcenia zmysłów, do edukacji matematycznej i językowej, do wychowania kosmicznego i religijnego. Pomoce umożliwiały realizację programu wychowania przedszkolnego oraz programu klas I - IV szkoły podstawowej. Zadaniem pomocy było dostarczenie dziecku rozmaitych bodźców. Są one odpowiednio zróżnicowane i tak dobrane, aby dziecko mogło samo skontrolować swoją działalność i poprawić błędy.
Sale wypełnione pomocami do kształcenia zmysłów, sale wyposażone w proste sprzęty oraz sale o jednolitej barwie, to miejsca pracy wychowanków Marii Montessori.

Pracę z dziećmi w klasie opartej na metodzie M. Montessori prowadzi jeden nauczyciel. Nauczyciel-wychowawca nie może być tym, który narzuca i każe. Powinien być spolegliwy, uznający pracę dziecka, przychodzący mu z pomocą tylko wtedy, gdy o ową pomoc jest proszony. Zadaniem nauczyciela jest stworzenie otoczenia, które pomoże dziecku wejść w świat, który nas otacza, ale bez przymusu.

W Polsce od końca lat osiemdziesiątych zauważa się coraz większe zainteresowanie tą metodą zarówno w teorii, jak i w praktyce. Zauważa się to w poszukiwaniu alternatywnych dróg w pedagogice przedszkolnej jak i wczesnoszkolnej. Nauczyciele coraz chętniej sięgają po publikacje z tej dziedziny, co daje możliwość stosowania coraz więcej innowacji jak również szukanie trwałych wartości edukacyjnych w pracy z dziećmi.


Literatura:
1. „Podstawy współczesnej pedagogiki”. S. Kunowski.
2. „Pomóż mi zrobić to samemu”. G. Badura – Strzelczyk.
3. „Zrozumieć Montessori”. M. Miksza.


Grażyna MALIK
 
 
 
 
 
     
 
26 października 2021 
wtorek 8:35
 
HOME
FORUM
PORADNIE
PRZEDSZKOLA
 
 

REKLAMA

Access denied for user 'trzyxwu_6'@'%' to database 'trzyxwu_6'No database selected


 góra     powrót
© STEP   |   Design by 3xw.pl   |   Hosting Infocomp